Vrouwelijk leiderschap?

Er wordt veel geschreven en veel gesproken over vrouwelijk leiderschap. En terecht naar mijn mening.

Maar ik voel me er soms ook wat ongemakkelijk bij. Omdat het ook iets uitsluit; mannelijk leiderschap. En is er zoiets als mannelijk of vrouwelijk leiderschap?

MASCULIEN EN FEMINIEN
Vanuit mijn eigen ervaring benader ik het onderwerp liever vanuit het masculiene en het feminiene perspectief. Omdat we namelijk allemaal beide in ons hebben. Alleen is bij de een het masculiene wellicht meer ontwikkeld dan bij de ander. En dan praat ik over zowel mannen als vrouwen.

Toen ik als net afgestudeerde student, zo groen als gras, op de arbeidsmarkt kwam, wist ik niet beter dan dat ik carrière wilde maken. Ik was opgegroeid met veel mannelijke (masculiene) waarden, die me ver brachten: daadkrachtig, ondernemend, ambitieus, actie-gericht en competitief. Als men het had over vrouwelijke (feminiene) kwaliteiten kon ik ze niet echt opnoemen en ik ze zag ze met name als veel te kwetsbaar en te zacht. Daar kon ik niks mee als leidinggevende en ondernemer.

Wat ik niet doorhad, is dat ik als vrouw erg ver was komen af te staan van mijn feminiene kant en kwaliteiten: intuïtie, verbinden, laten groeien, voeding geven en creëren. En wat ik ook niet zag, is dat ik veel effectiever zou zijn in het innemen van mijn plek als vrouwelijke leider, als ik beide kanten in mezelf zou verenigen. Ik blies mezelf als het ware op om mee te doen en ‘one of the guys te zijn’. Een goede vriend van me heeft wel eens gezegd: “Volgens mij moet jij iedere avond weer uit je harnas stappen als je thuis komt”. Ik kon het toen niet helemaal plaatsen, maar inmiddels wel.

PLEK INNEMEN
Ik probeerde iets te zijn wat ik niet was, namelijk een man. Dat doet niets maar dan ook niets af aan de kwaliteiten van een man of van een vrouw. Maar in mijn geval had ik een deel van mezelf in de kast gezet met een groot slot erop.
Na vele jaren trainen en een paar keer onderuit gegaan te zijn, begon ik langzaam te ervaren dat door het toelaten van dit deel in mezelf, ik beter en effectiever werd in mijn communicatie, voor veel mensen benaderbaar werd en ik veel beter kon ontspannen in de dingen die ik deed. ‘Trusting the process’ zoals mijn mentor vele malen tegen me heeft gezegd.
En niet geheel onbelangrijk; ik kon meer genieten van de dingen die ik deed.

Door mijn plek in te nemen als vrouw en daarmee ook als ondernemer en leider, is mijn impact groter geworden. Doordat ik wellicht authentieker ben, en daarmee ook kwetsbaarder. Want dat betekent ook dat ik me soms naakt kan voelen, zonder het panters en het plaatje, van wat ik ooit dacht te moeten zijn.

Door deze stappen te zetten merk ik dat anderen mensen zich ook uitgenodigd voelen, meer van zichzelf te laten zien en dat leidt tot meer verbinding in zowel mijn persoonlijke als professionele leven.

“In the future there will be no female leaders. There will be just leaders.”
– Sheryl Sandeberg – 

De vraag is dus voor mij: “Welke kanten van jezelf wijs jij nog af omdat je er een oordeel over hebt? En hoe voelt het als je kijkt naar jouw eigen masculiene en feminiene kanten en kwaliteiten? Heb je ze beide in het vizier, mogen ze er allebei zijn en ook niet onbelangrijk, weet je wanneer je welke kant in kunt en wilt zetten, om zo een voorbeeld te zijn als leider, je onderneming te laten groeien en je relaties te laten bloeien?

Vrouwelijk leiderschap gaat voor mij hierover. Het insluiten van beide kanten in jezelf en weten wat je nog te ontwikkelen hebt. Je bewust te worden waarom je wellicht de ene kant meer inzet dan de andere. En wat de impact daarvan is, op je team en op je medewerkers. Die bewustwording leidt tot het kunnen maken van een keuze in hoe jij als leider gezien wilt worden en hoe jij als leider je voorbeeldrol invult. En daar mogen wat mij betreft vrouwelijke leiders meer hun plek gaan innemen met alle kwaliteiten, vol in het licht.